Aankomen in de Nederlandse lente

Thuis zijn is anders dan thuis aankomen. Onderweg bedachten wij dat een fietsreis niet rusten óf reizen is, maar rustig reizen. Zo kun je ook niet van het ene op het andere moment ergens zijn zonder de afstand werkelijk te ervaren. Reist men rustig, dan reizen hoofd en hart mee op datzelfde tempo, maar op dit moment zitten onze hoofdjes nog af en toe in Argentinië, ons hart klopt sneller bij het horen van Braziliaanse muziek. Een deel van ons fietst nog verder in Zuid-Amerika, terwijl wij twee weken geleden vanuit Buenos Aires terugvlogen naar Amsterdam.

Hemelsbreed 10.000km, evenveel als de kilometerteller in een jaar verzamelde, legden wij in 12 vlieguren af. Zonder de oceaan te zien die de continenten van elkaar scheiden, zijn wij van Zuid-Amerikaanse naar Europese bodem verplaatst. Wij zijn terug.

En hoe verder? Aangekomen op Schiphol kregen wij de twee grote kartonnen dozen terug, waar onze goede vrienden de reis in hebben doorgebracht. Naast de bagageband sleutelden wij hen in elkaar, laden we de tassen erop om vervolgens de poortjes door te fietsen de Hollandse lentezon in. Familie en vrienden hadden het even moeilijk, zij mochten ons niet ophalen van het vliegveld. Na een jaar fietsen wil je het liefst gewoon op de fiets naar huis in de plaats van samen rondhangen in de commercie van Schiphol met een slappe McDonalds koffie.

Rondje gemaakt van Dom tot Dom

Hoeveel hebben wij eigenlijk al reizend op de fiets in eigen land ontdekt? Schaamtevol beseffen wij dat dit erg weinig is. Met de wijze raad ‘zo’n reis moet je ook afbouwen’, van Hilde’s vader trekken wij door het land om vrienden en familie thuis op te zoeken. De lente verkennend en het platteland van Nederland ontdekkend voelen we ons steeds meer thuis aangekomen.

Lente in Twente

We leven nog uit de fietstassen, slapen hier en daar bij mensen thuis, maar één ding is al wel in uitvoering gebracht van de fris opgedane ideeën onderweg: het tuinieren is begonnen! Op Hilde haar oude studentenkamer in Utrecht, in het studentenhuis dat binnenkort niet meer bestaat en tijdelijk onderdak biedt aan deze twee fietsers, staan diverse potten en plantenbakken gevuld met sla-, komkommer-, tomaten-, pompoen- en radijszaadjes.

In het tempo van die natuurlijke groei zullen wij ook vast weer aarden hier in het Nederlandse.

 

Een gedachte over “Aankomen in de Nederlandse lente

  1. Aly

    Welkom thuis! Heb het afgelopen jaar zo nu en dan op de website gelezen; erg leuk om mee te beleven. Nu weer in Utrecht… Kan me voorstellen dat het erg wennen is. Voor je het weet heb je een agenda en weet je wat je volgende week gaat doen :)
    Groetjes Aly

Reacties plaatsen niet mogelijk.