Tagarchief: Nederland

Op 12 mei vertrekken we vanonder de Domtoren, op weg naar het avontuur. We vertrekken zuidwest, op weg naar Lissabon. Vlak voor de grens met België zetten we ons tentje voor het eerst op.

Aankomen in de Nederlandse lente

Thuis zijn is anders dan thuis aankomen. Onderweg bedachten wij dat een fietsreis niet rusten óf reizen is, maar rustig reizen. Zo kun je ook niet van het ene op het andere moment ergens zijn zonder de afstand werkelijk te ervaren. Reist men rustig, dan reizen hoofd en hart mee op datzelfde tempo, maar op dit moment zitten onze hoofdjes nog af en toe in Argentinië, ons hart klopt sneller bij het horen van Braziliaanse muziek. Een deel van ons fietst nog verder in Zuid-Amerika, terwijl wij twee weken geleden vanuit Buenos Aires terugvlogen naar Amsterdam. Lees verder

Natuurlijk?

In hoeverre heb je nog groene vingers als je al zeven jaar niet meer op het platteland hebt gewoond? En hoeveel kennis van de natuur heb je opgedaan tijdens de twee lesuren biologie per week op de middelbare school? Kun je met dat wat je weet de processen onderweg ontrafelen, volgen of verklaren en blijf je je verwonderen? Over een lieveheersbeestje, kikkervisje, klaproos, treurwilg, zonnebloem, maïsplant, over wolken, regen, aarde, rivieren, bergen, woestijn en de zon? Over de mier, ogenschijnlijk een simpel beestje… Wanneer je een mierenkolonie in zijn geheel even volgt bedenk je gauw dat ze verrassend slim zijn. Hoe ze netjes in rijtjes goed gecoördineerd aan het werk zijn om stukken hout te verslepen. Maar om nu op je knieën jarenlang het proces te volgen?

Eduard Osborn Wilson is de man die zich maar bleef verwonderen over de mierenkolonie. Mieren schijnen veel slimmer te zijn dan alle computers en het hele internet bij elkaar. Zelfs nu, op 81-jarige leeftijd volgt hij op zijn knieën de mieren samenleving en schrijft hier boeiende theorieën over. Passie gevonden. Wat is jouw plant of beestje? En wat krijgen wij onderweg in het vizier?

Filosofietsen?

Tamelijk rustig zitten we ieder achter een laptop een beetje rond te neuzen naar tips voor onderweg. Op welke termen ga je zoeken wanneer onduidelijk is wat je gaat doen? Heel langzaam begon een lijst te groeien van nuttige fiets materialen, interessante weetjes over landen, tips voor onderweg enzovoorts. Een heel praktisch ding. Ondertussen is aan de andere kant niets aan deze reis georganiseerd: er is geen route, geen plan, geen bestemming… dromerig komt de term ‘filosofietsen’ op.

In Nederland van alles voor elkaar hebben maakt blij: een diploma op zak, leuke baan en wat geld, onderdak met gezellige huisgenoten, weekenden met familie en vrienden… Dit is dus meteen geen reden om te vertrekken. Wat is het dan wel? Waarom ga je voor onbepaalde tijd op de fiets het onbekende tegemoet?

We trekken straks rond als nomaden, allerlei grenzen overschrijdend. Anders doen en anders aangekeken worden. Misschien zelfs anders worden, terwijl je zo je grenzen aan het opzoeken en verleggen bent. Vanaf welk punt zal dit beginnen? In hoeverre kunnen we onbevangen rondfietsen? Hoe is het om overal vreemdeling te zijn?