Obrigado, português!

Na vijf en een halve maand zijn we aangekomen bij het laatste stukje Brazilië. Een avontuur dwars door het land. En van noordoost tot het uiterste zuiden merendeels ééntalig, Portugees.

Ondanks dat we voor het begin van onze reis niet wisten waar we heen zouden gaan, we hadden alleen het idee om zuidwest te gaan, wilden we ons wel voorbereiden op onze droomreis. Daarom gingen we allebei vol goede moed naar een taalcursus: Hilde leerde Spaans, ik leerde Portugees.

Dat we niet volledig de taal beheersten na deze tien lessen, was wel duidelijk bij aankomst in het zuidwesten van Europa. Maar het was goed genoeg om in de bakkerij een brood te bestellen en om af en toe de weg te vragen.

Gedurende de vijf maanden in Brazilië kregen we alleen maar complimenten over onze taalbeheersing. Iedere persoon die ons aansprak op straat was verbaasd.

Maar juist deze personen zorgden er voor dat wij zo goed terug kunnen brabbelen. Brazilianen praten graag en zijn erg nieuwsgierig. Een antwoord “Não falo português” volstaat daarom nooit bij hen. En dus werd ieder gesprekje een leermoment voor ons.

En zo gebeurt het dat we in het uiterste noordoosten van Brazilië met moeite uit konden leggen hoe wij van ons huis in Nederland in Brazilië beland waren. Maar in het zuiden, in Porto Alegre, geven we een presentatie voor 20 mensen over onze reis en de fietscultuur in Nederland.

En dat wij die presentatie geven, komt eigenlijk door al die Brazilianen die ons vijf maanden lang op elke straathoek aanhielden om te vragen waar we toch helemaal vandaan kwamen op die bepakte fietsen.

Dankjewel, Portugees!

Een gedachte over “Obrigado, português!

  1. Bas

    Oi Tos,

    De beste manier om een taal te leren, gewoon praten/doen dus. En dan heb je het geluk dat Brazilianen uit zichzelf al nieuwsgierige praters zijn.

    Mucha suerte y alegría en Argentina!
    Abrazos,
    Bas

Reacties plaatsen niet mogelijk.